سفارش تبلیغ
صبا ویژن

 

 

اگرهر کس به اندازه فهمش سخن می گفت     

وه که چه سکوتی جهان را فرا می گرفت 

آنچه در سال جدید لازم است انجام دهیم

(دکترمحمود سریع القلم)

در سال 1392 کمتر حرف بزنیم و کمتر قضاوت کنیم. 

چرا این نکته؟ به نظر می‌رسد میانگین ایرانی‌ها تقریباً در مورد همه چیز و همه کس اظهار نظر می‌کنند؛ بعضاً با قاطعیت. 

  عبارات من نمی‌دانم، من اطلاع ندارم، من به اندازه کافی اطلاع ندارم، من مطمئن نیستم، من باید سئوال کنم، من باید فکر کنم، من شک دارم، من در این باره مطالعه نکرده‌ام، من این شخص را فقط یک بار دیده‌ام و نمی‌توانم در مورد او قضاوت کنم، من در مورد این فرد اطلاعات کافی ندارم، اجازه بدهید من در این رابطه سکوت کنم، فردا پس از مطمئن شدن به شما خبر میدهم، هنوز این مسأله برای من پخته و سنجیده نیست و مشابه این عبارات در ادبیات عمومی ما، بسیار ضعیف است.

تصور کنید اگر بسیاری از ما این گونه با هم تعامل کنیم، چقدر کار قوه قضائیه کم می‌شود. چقدر زندگی ما اخلاقی‌تر می‌شود و از منظر توسعه یافتگی چقدر جامعه تخصصی‌تر می‌شود. 

در چنین شرایطی، خبرنگار تلویزیون در مورد برنامه هسته‌ای، نظر راننده تاکسی را نخواهد پرسید. اقتصاد‌دانی که یک مقاله پزشکی را خوانده، خود‌درمانی نخواهد کرد و شیمی‌دانی که هر روز روزنامه‌ها را می‌خواند در مورد آینده اقتصاد ایران و وضعیت سیاسی چین اظهار نظر نخواهد کرد.

 چه سکوتی برقرار می‌شود! و همه به خود و مثبت و منفی برنامه‌های خود می‌پردازند و کمتر سراغ سر در‌آوردن از کارهای دیگران می‌روند. غیبت کم می‌شود و تهمت و توهین به حداقل میرسد. 

حضرت علی (ع) می‌فرمایند: مؤمن کسی است که با مردم تعامل کند تا دانا شود، سکوت کند تا سالم بماند و بپرسد تا بفهمد.

یک دلیل ‌این که تولید ناخالص داخلی‌ آلمان بیش از دو برابر جمع تولید ناخالص داخلی 55 کشور مسلمان است، این است که تمرکز مردم به کار و فعالیت و کوشش‌های فردی است. 

اتفاقاً چون بسیاری از ما برای خود کم وقت می‌گذاریم و خود را کشف نمی‌کنیم، به بیرون از خودمان و توجه دیگران نیازمند می‌شویم. به همین دلیل، نمایش دادن در میان ما بسیار جاری و قدرتمند است، چون در مورد خود نمی‌توانیم پنجاه صفحه بنویسیم، از انتقاد حتی انتقادی ملایم، خشمگین می‌شویم، چون احساسی بار می‌آییم و بنابر‌این ضعیف هستیم، اعتماد به نفسمان کم است.

عموماً ظاهر خود را می‌آراییم و درِ مخزن باطن ما، سه قفله باقی می‌ماند. افراد ضعیف ، جامعه ضعیف را به ارمغان می‌آورند. 

  در برابر کم حرف زدن و کم قضاوت کردن، فکر و دقت قرار می‌گیرد. ارزش هر انسان مساوی با مقدار زمانی است که برای فکر، کشف خود و خلاقیت اختصاص می‌دهد. سکوت فراوان بهترین فرآورده کم قضاوت کردن است. در این مسیر، محتاج کتاب خواندن، گفت‌و‌گو و مناظره هستیم. با آگاهی و دانش میتوان انسان بهتری بود و به همین دلیل، نیازمند آموزش هستیم.

به امید روزی که تلویزیون کشور ما برای ارائه دیدگاه در 25 موضوع مختلف از یک نفر استفاده نکند.

فرمود: تفکر ساعة أفضل من عبادة سبعین سَنة=ساعتی فکرت به از هفتاد سال عبادت.

 

 




تاریخ : جمعه 92/3/31 | 9:8 صبح | نویسنده : محمدحسن عباسی | نظر